De Brieven

DE VIERDE BRIEF

بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُIn de naam van Hem, Hij is feilloos

وَ اِنْ مِنْ شَىْءٍ اِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهٖ“En er is niets dat Hem niet verheerlijkt met de lof die Hem toekomt.” – De Koran 17:44

​سَلَامُ اللّٰهِ وَ رَحْمَتُهُ وَ بَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ وَ عَلٰٓى اِخْوَانِكُمْ لَاسِيَّمَاMoge de vrede van Allah, Zijn barmhartigheid en Zijn zegeningen over jullie zijn, en over jullie broeders, in het bijzonder

Mijn eerbiedwaardige broeders,

Ik bevind mij nu op een hoge punt van de Dennenberg, in een boomhut op de top van een reusachtige den. Nadat ik van mensen vervreemd ben geraakt, is de wildernis mij tot een vertrouwde vriend geworden. Wanneer ik een verlangen voel om met mensen te spreken, stel ik mij jullie in gedachten voor alsof jullie bij mij zijn. Ik voer dan een innerlijk gesprek met jullie en vind daar troost in. Als er geen belemmeringen zijn, hoop ik hier een of twee maanden alleen te blijven. Als ik daarna terugkeer naar BarlaEen dorp in de provincie Isparta in het zuidwesten van Turkije, waar Bediuzzaman Said Nursi van 1926 tot 1934 in ballingschap verbleef., zullen we – zoals jullie wensen en iets waarnaar ik nog sterker verlang dan jullie – een mogelijkheid zoeken om weer bij elkaar te komen voor een helend gesprek met elkaar.

Voor nu schrijf ik hier, in deze dennenboom, enkele herinneringen op die in mij zijn opgekomen.

De eerste herinnering

Dit betreft gedeeltelijk een geheim dat niet openlijk verteld mag worden. Toch kan ik voor jou geen geheim bewaren. Het gaat om het volgende:

Zoals sommigen van de waarheidsgetrouwen bij wie de naam el-WedūdDe Liefdevolle zich manifesteert op een verheven wijze met de manifestaties van die naam via de vensters van de schepping Wādjibul-WudjūdAllah, Wiens bestaan noodzakelijk en Wiens non-existentie onmogelijk is aanschouwen, zo is ook aan deze broeder van jullie, die slechts een arme dienaar is, slechts tijdens zijn dienst aan de Koran en in zijn taak als verkondiger van deze onuitputtelijke schat een bijzondere toestand verleend waarin de namen er-RahīmDe GenadevolleDe Genadevolle. en el-HakīmAllah, Wiens wijsheid oneindig is; de Alwijze.Allah; De Alwijze; Allah, Wiens wijsheid oneindig is. zich manifesteren.

Alle verhandelingen van de Risale-i Nur zijn manifestaties van deze twee namen. InshāAllāhBij de wil van Allah; deze uitdrukking wordt uitgesproken als een smeekbede voor een gebeurtenis die wij van Allah wensen te laten gebeuren zal de Risale-i Nur de overvloedige goedheid belichamen waarover het volgende verheven vers spreekt:

وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ اُ۫وتِىَ خَيْرًا كَث۪يرًاAan wie wijsheid wordt geschonken, hem is waarlijk veel goeds gegeven. – De Koran 2:269

De tweede herinnering

Plotseling kwam het volgende subtiele gezegde in mij op, dat betrekking heeft op de Naqshī-ordeEen prominente en invloedrijke tariqa (spirituele weg) binnen de islam.:

دَرْ طَرِيقِ نَقْشِبَنْدِى لَازِمْ آمَدْ چَارْ تَرْكْ : تَرْكِ دُنْيَا تَرْكِ عُقْبَى تَرْكِ هَسْتِى تَرْكِ تَرْكْMen dient in de Naqshibandi-orde vier zaken te verlaten: de huidige wereld, het hiernamaals, zijn eigen bestaan, en het verlaten zelf

“Men dient in de Naqshibandi-orde vier zaken te verlaten: de huidige wereld, het hiernamaals, zijn eigen bestaan, en het verlaten zelf.”

Tegelijkertijd kwam ook het volgende in mijn gedachten:

دَرْ طَرِيقِ عَجْزِ مَنْدِى لَازِمْ آمَدْ چَارْ چِيزْ: فَقْرِ مُطْلَقْ عَجْزِ مُطْلَقْ شُكْرُ مُطْلَقْ شُوْقِ مُطْلَقْ اَي عَزِيزْO mijn vriend, in de Adjzimandi-orde zijn vier zaken noodzakelijk: absolute behoeftigheid (faqr-i mutlaq), absolute machteloosheid (adjz-i mutlaq), absolute dankbaarheid (shukr-u mutlaq) en absolute geestdrift (shewk-i mutlaq)

“O mijn vriend, in de Adjzimandi-orde zijn vier zaken noodzakelijk: absolute behoeftigheid (faqrBehoeftigheid.-i mutlaq), absolute machteloosheid (adjzMachteloosheid.-i mutlaq), absolute dankbaarheid (shukrDankbaarheid.-u mutlaq) en absolute geestdrift (shewk-i mutlaq).”